Modern sadelik mi, klasik ağırbaşlılık mı sorusu neredeyse her ev sahibinin aklından geçiyor. Sehpa takımı seçerken iki yaklaşımın güçlü ve zayıf yanlarını yan yana görmek karar vermeyi kolaylaştırıyor. Bu karşılaştırmayı somut örnekler üzerinden yapıyoruz.
Kalite genellikle gorunmeyen detaylarda saklidir: birlesim yerleri, vida yuvalari, kenar bantlari ve astar kumasi. Urunu ters cevirip alt yuzeyine bakmak, katalog fotografindan cok daha fazlasini anlatir.
Etiketteki malzeme aciklamasi, gramaj ve garanti suresi karsilastirma yapmanin en hizli yoludur. Ayni fiyat araliginda iki urun varsa, agirlik ve tasiyici iskelet cogu zaman belirleyici olur.
Isik senaryolari, otomatik perde ve sensorlu priz artik yuksek butceli projelere ozgu degil. Sehpa takımı konusunda teknolojiyi gorunur kablolar birakmadan gizlemek en onemli tasarim isidir.
Sehpa takımı konusunda acele verilen kararlar cogu zaman geri donusu pahali sonuclar dogurur. Olcusu alinmadan alinan mobilya, denenmeden secilen duvar rengi ve ihtiyactan fazla aksesuar en cok pisman olunan uc kalemdir. Bir de dolasim alanini daraltmak vardir ki mekani gorsel olarak da kucultur.
Bir diger sik hata, duvar kenarina siralanmis mobilyalarin oday buyuttugu inancidir; cogu zaman sonuc bos bir orta bosluk ve dagilan bir oturma duzenidir. Sehpa takımı konusunda acele karar verilen renk secimleri de sonradan en pahaliya mal olan pismanliklardandir.
Sıklıkla, sehpa takımı konusunda dar alanlarda calisirken hedef, metrekare kazanmak degil algiyi genisletmektir. Zeminden yukselen ayakli mobilyalar, ayna yerlesimi ve dikey depolama bu algiyi guclendirir. Ayni renk ailesinde kalmak da gorsel kirilmalari azaltir.
Bu nedenle, sehpa takımı konusunda cok islevli parcalar kucuk evlerin en buyuk destekcisidir. Icinde depolama bulunan puf, acilir masa ve raf gorevi goren basucu cozumleri hem yer kazandirir hem de dagilikligi onler. Az sayida ama dogru secilmis parca, kalabalik bir duzenden her zaman daha ferah gorunur.
Çoğu durumda, oturma grubunda sehpa ile koltuk arasında yaklaşık 40 santimetre, geçiş yollarında ise en az 70 santimetre boşluk bırakmak konforlu bir kullanım sağlar. Halının en az ön ayakların altına girecek genişlikte olması, oturma alanını görsel olarak birleştirir. Tabloların merkezi göz hizası kabul edilen 145 santimetreye denk gelecek şekilde asılması dengeli bir görünüm verir.
Bu nedenle, yükseklik çoğu evde en az kullanılan kaynaktır; tavana yakın raflar, kapı üstü dolaplar ve dikey kitaplıklar taban alanını meşgul etmeden ciddi hacim kazandırır. Sandıklı puf, çekmeceli karyola ve kapaklı sehpa gibi çift işlevli parçalar dağınıklığı görünmez kılar. Sık kullanılmayan mevsimlik eşyaları kapaklı kutularda etiketleyerek saklamak, dolap içi düzeni kalıcı hale getirir.}
Dar alanlarda ayaklı ve zeminden yükseltilmiş mobilyalar tercih etmek, gözün altta boşluk görmesini sağladığı için mekânı ferahlatır. Depolama alanlarını duvarın yukarısına taşımak, açık raf yerine kapaklı dolap kullanmak ve tek bir büyük ayna ile ışığı çoğaltmak da işe yarayan yöntemlerdir. Çok sayıda küçük obje yerine az sayıda büyük parça kullanmak dağınık görüntüyü önler.
Bitkiyi mekâna göre değil, mekânın ışık ve nem koşullarına göre seçmek gerekir; kuzey cephelerde zamiokulkas ve sansevieria, bol ışıklı odalarda ise incir ve palmiye türleri rahat yaşar. Tek büyük saksı, dağınık duran çok sayıda küçük saksıdan daha etkili bir odak oluşturur. Saksı malzemesini ve rengini odadaki diğer detaylarla uyumlu seçmek görüntüyü toplar.}
Sonuç olarak, kısacası evinizin sizi anlatması için kalabalık değil, sizinle bağı olan birkaç parça yeterlidir.